مهم-مهم

گناهی که شیطان هم از آن متنفر است

یکی از آموزههای مهم تربیتی که مورد تاکید مکتب انسان ساز اسلام قرار دارد، ضرورت حفظ حرمت و آبروی دیگران است. تا آنجا که حق تعالی در قرآن کریم میفرماید:پس کسی را که خداوند مدافع اوست٬ چگونه انسان به خود جرأت میدهد که پرده از اسرارش بدرد و رازش را فاش کند یا عیبش را آشکار سازد، و یا بی دلیل به او تهمت وارد نموده و آبروی او را بریزد و به حیثیّتش صدمه برساند (سوره حج آیه 38). ضرورت حفظ حرمت و آبروی دیگران و زود قضاوت نکردن. پیامبر اکرم (ص) درباره اهمیت این موضوع میفرمایند: "همه چیز مسلمان، از مال، آبرو و خونش بر مسلمان دیگر حرام است. هرگاه مومن برادر دینی خود را متهم نماید، ایمان او آب میشود و از بین میرود.همان طوری که نمک در آب حل میشود و از بین میرود". امام صادق(ع) نیز در جایی به نقل از رسول خدا فرمودند، خداوند تبارک و تعالی امر کرده است: "هر کس دوستی از دوستان مرا خوار کند، در کمین جنگ با من نشسته است". در حدیث دیگری از پیامبر اسلام (ص) آمده است که فرمودند:«وقتی پروردگارم عزَّوجلّ مرا بالا برد (در معراج) به قومی گذشتم که ناخنهای مسین داشتند و صورت و سینه خویش را میخراشیدند، گفتم ای جبرئیل اینها چه کسانی هستند؟ گفت: اینان آن کسانیاند که گوشت مردم خورند و از آبرویشان سخن کنند. اگر کسى سخنى را بر ضد مومنى نقل کند و قصدش از آن ، زشت کردن چهره او و از بین بردن وجهه اجتماعى اش باشد و بخواهد او را از چشم مردم بیندازد، خداوند او را از ولایت خود خارج مى کند و تحت سرپرستى شیطان قرار مى دهد؛ (ولى) شیطان هم او را نمى پذیرد. و در حدیثی دیگر امام صادق علیه السلام میفرمایند: المومن اعظم حرمة من الکعبه؛ حرمت مومن از حرمت کعبه بالاتر است.به عبارتی ریختن آبروی مومن گناهش بیشتر از تخریب خانه خداست. اصلی ترین دلایل حفظ حرمت مومن، عدم عادی سازی گناه، نیک گویی و نیک اندیشی و آسایش روانی جامعه را می توان نام برد